ZABYTKI DROSZKOWSKIE

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest obiekt:

  • kościół fil. pw. św. Barbary, pochodzi z XV-XIX w. przebudowany w XVII lub na początku XVIII w. w stylu barokowym.

inne zabytki:

  • domy mieszkalne i budynki gospodarcze:
    • Nr 4 – mieszkalny, murowany z końca XIX w. i dwa budynki gospodarcze z końca XIX w.
    • Nr 14 – mieszkalny, murowany z końca XIX w.
    • Nr 35 – mieszkalny z połowy XIX w.
  • zespół kapliczek i kolumn maryjnych:
    • kapliczka domkowa – znajduje się na skarpie drogi Przełęczy Droszkowskiej, murowana kaplica z Pietą, ołtarzem z 1679 r. i obrazami z XVII w.
    • Figura św. Jana Nepomucena – znajduje się przy kościele, barokowa z 1782 r.
    • Kolumna Maryjna – jedna z najstarszych na ziemi kłodzkiej, pochodzi z 1699 r.
    • Ukrzyżowanie – z 1812 r., fundacja F. Kolbego.
    • Pasja – z 1820 r.
    • Figura św. Franciszka Ksawerego – kamienna, dłuta Raucha z 1878 r.
    • Krzyż – znajduje się przy gł. drodze, ufundowany przez L. Orskiego jako wotum za uratowanie życia 30 stycznia 1988 r. podczas rajdu samochodowego.

KOŚCIÓŁ ŚW. BARBARY

Kościół filialny parafii św. Mikołaja w Jaszkowej Górnej, położony w centrum Droszkowa. Jest to budowla jednonawowa, z wydzielonym prezbiterium, wielobocznie zakończonym i z wieżą na osi, zwieńczoną ostrosłupowym hełmem. Wieża dzielona wydatnymi gzymsami na kondygnacje. W przyziemiu znajduje się skromny barokowy portal. Świątynie pokrywa dwuspadowy dach, kryty blachą.

Historia

Obecny kościół św. Barbary powstał w 1405 r. jako kaplica grzebalna dla mieszkańców Droszkowa. Jej fundatorem był Hering z Jaszkowej Górnej. Świątynie zbudowano w stylu gotyckim na planie prostokąta jako jednonawowy, orientowany. W 1631 r. kaplica posiadała na wyposażeniu m.in. ołtarze i dzwon. Na przełomie XVII i XVIII w. miała miejsce przebudowa kościoła połączona z jego barokizacją. O projekt i wykonanie nowego ołtarza i rzeźb zwrócono się najprawdopodobniej do lądeckiej pracowni wybitnego barokowego rzeźbiarza ziemi kłodzkiej, Michała Klarha. Na uwagę zasługują obrazy w stylu ludowego baroku śląskiego o tematyce związanej z fundacją i patronem kościoła, które zostały zasłonięte w XIX w. przez obrazy stacji drogi krzyżowej. W 1652 r. zawieszono dzwon na wieży. Po 1945 r. ograniczano się do kilku renowacji, pokrycia blachą dachu i umieszczenie bezwartościowych pod względem artystycznym ławek, obrazów i drobnego wyposażenia. Kościół remontowano w 1871 r. i 1971 r. Kościół został wpisany do rejestru zabytków w 1961 r.

Wnętrze świątyni

Wewnątrz kościoła znajduje się barokowe wyposażenie, wykonane m.in. z drewna polichromowanego, w tym ołtarze z ok. 1750 r. i ambona z XVIII w. Część z nich przypisywana jest Michałowi Klahrowi. Ponadto znajdują się tu obrazy olejne z XVIII w. i nieliczne paramenty oraz naczynia liturgiczne oraz dzwon z 1652 r. na wieży. Pozostałe wyposażenie pochodzi głownie z XIX w.

4503204

OGÓLNE INFORMACJE